k-dramy · serial

Angry Mom – nie takie k-dramy straszne

Moje niesłabnące zainteresowanie koreańskimi dramami próbuję przelać na bloga już od jakiegoś czasu (próbuję tez ograniczyć oglądanie – tak bardzo mi  nie idzie…), ale pisanie o czymś tak specyficznym bywa trudne. Myślałam, że już nie uda mi się znaleźć odpowiednio ciekawego tytułu, aż trafiłam na Angry Mom – dziękuję ci MBC.

Angry_Mom-cp

Dlaczego uważam, że koreańskie seriale to coś specyficznego? Cóż, jak się okazuje (o k-drama-landzie uczę się cały czas) dramy są zazwyczaj kręcone na bieżąco, ze scenariuszem pisanym z tygodnia na tydzień (wydaje mi się, że pokazali to między wierszami w My love from the star, bo główna bohaterka była w końcu gwiazdą). Złe jest to, że scenarzyści dopasowują swój twór pod opinię publiczną, tego co chcą fani – co źle wpływa na historię. O tym, i innych dziwnościach ciekawie opowiadają Simon i Martina z Eat Your Kimchi – tak właśnie zrozumiałam, dlaczego postacie czasami zachowują się irracjonalne, a dramy w połowie zaczynają być dziwne. To też taka ciekawostka z cyklu „przemysł serialowy na świecie”.

Więc czym różni się Angry Mom od przeciętnej k-dramy? Nie jestem w 100% pewna, ale wydaje mi się, że scenariusz powstał w całości zanim ekipa wzięła się za kręcenie odcinków. Nie mogę znaleźć żadnej oficjalnej informacji (nie czytam jeszcze po koreańsku w stopniu „zrozumieć stronę www”), ale każdy odcinek poprzedzony był napisem, że scenariusz wygrał w 2014 roku konkurs stacji MBC – tak właśnie powstała Angry Mom. I to jest coś świetnego, bo widz dostał 16 spójnych odcinków z postaciami, które nie gubią swoich ról gdzieś po drodze do finału.

Trudno jest opisać fabułę Angry Mom tak, żeby niczego nie popsuć. Pomogę sobie cytatem z viki.com (gdzie można zupełnie legalnie obejrzeć dramę):

It’s a good rule of thumb for school bullies to know who they’re dealing with. Oh Ah Ran (Kim Yoo Jung) is a smart and nice high school student who is not afraid to befriend the class outcast. But that makes her the target of the school bullies. But the bullies may soon realize that they messed with the wrong girl when Ah Ran’s mother, Jo Kang Ja (Kim Hee Sun), hears about the bullying. Kang Ja is not your average mother. Back in her teen days, she was a legend back in her hometown of Busan. As the daughter of a sashimi-restaurant-owner mother with a foul mouth and a father with a prison record, Kang Ja is a tough-as-nails, foulmouthed mother with a quick temper and mad knife skills. What exactly does Kang Ja plan to do to deal with her daughter’s bullies?

A tak w skrócie: Jo Kang Ja, czyli tytułowa matka – gdy dowiaduje się, że jej córka padła ofiarą przemocy szkolnej – przebiera się za licealistkę, zapisuje do szkoły i próbuje znaleźć tych złych na własną rękę. Oczywiście nic nie jest tak proste jakby się mogło wydawać, a każdy kij ma dwa końce (albo i trzy, jak się uprzeć).

O scenariuszu już wspomniałam – uważam, że zasłużył na swoją nagrodę. Ale serialu/dramy nie byłoby bez aktorów. W postać naszej wspaniałej heroiny wciela się Kim Hee Seon, którą moim zdaniem całkiem nieźle zagrała dojrzałą kobietę, która swoje o życiu wie i za wszelką cenę pragnie uchronić przed nim swoje jedyne dziecko. Sama postać jest zbudowana świetnie, w której przenikają się dwa światy. Pierwszy to przeszłość głównej bohaterki; awanturnicza młodość, wieczne niezrozumienie ze strony matki, i świadomość, że nie chce być taka jak ona. Drugi – zwyczajna stateczna rodzina: córka, mąż i teściowa; i tylko sytuacja ją zmusza do pokazania dziedziczonych genetycznie i społecznie cech rodziców. Już w pierwszych odcinkach widać, że Jo Kang Ja to złożona postać,  która musi wyjść z cienia trzydziestoletniej ajummy, opuścić swoisty safe zone i wyrwać dziecko ze szponów okrutnego świata. Kim Hee Seon poradziła sobie z rolą świetnie, ale też miała cudnych aktorów i aktorki partnerujące.

Czworokąt miłosny. Jo Kang Ja/Jo Bang Wool i trzech dżentelmenów.

1. Oh Jin Sang – mąż; w tej roli Lim Hyung Joon. Uczciwy i sumienny człowiek, który chce zapewnić dobry byt swojej małej rodzinie; jego relacja z Kang Ja jest bardzo przyjacielska, toleruje wszystkie wybryki żony, bo w głębi serca ją romantycznie kocha. Jednocześnie matka Jin Sanga mniej lub bardziej świadomie, burzy sielankę w małżeństwie syna.

2. Park No A – nauczyciel; portretowany przez Ji Hyun Woo. Widzisz go, i od razu sobie myślisz: fajtłapowaty wychowawca o złotym sercu, który traktuje uczniów jak swoje własne dzieci i pomoże w najstraszniejszej godzinie. I dokładnie to robi. W zasadzie ni powinnam dorzucać No A jako romantycznej pary, ale po masie innych k-dram, aż się prosiło, żeby coś zaiskrzyło (mogło być kilka momentów na romans). Ji Hyun Woo jest świetnym aktorem, i razem z Kim Hee Seon stworzyli parę takich szpiegów z przypadku – a relacja ich postaci jest w pewien sposób komiczna. Park No A jest nauczycielem dla Jo Bang Wool, i tak ją też traktuje, stara się być przewodnikiem w trudnym życiu licealistki. Bang Wool jest raczej poirytowana jego opiekuńczym sposobem życia. Kiedy jednak No A dowiaduje się, że Bang Wool to tak na prawdę Kang JA, nagle ich hierarchia zmienia się i, w dużym skrócie, narodziła się cudowna przyjaźń.

3. Ko Bok Dong – uczeń; grany przez Ji Soo. Młodzieńcze zauroczenie twardą i nieco starsza koleżanką. Ji Soo nie ma na koncie wielu ról, ale już po Angry Mom wiem jak dobry będzie to aktor. Ko Bok Dong to skomplikowana postać, która przez przypadek znajduje się w bardzo zawiłej sytuacji społecznej. Mam wrażenie, że Kang Ja/Bang Wool stała się dla niego taką odskocznią od brutalności z jaką spotyka się na co dzień. Bok Dong to z jednej strony młody chłopak, który do rozwiązywania problemów (nie tylko swoich) używa pięści, z drugiej – próbuje chronić za wszelką cenę to, co dla niego ważne. Ji Soo pokazał w tej dramie dwie twarze, a ponieważ widziałam go też w Sassy Go Go, to wiem, że potrafi zagrać o wiele więcej.

Trochę komedii, mniej grozy. Księżniczka i jej podwładni.

Ko Su Hee jako niesamowita Han Gong Joo. Gong Joo jest sponsorem dla Jo Kang Ja – to ona załatwia wszystkie formalności związane z powrotem do liceum i w razie potrzeby podszywa się pod matkę Bang Wool. Kiedy Ko Su Hee pojawiała się na ekranie, we mnie pojawiały się kolejne pokłady śmiechu – była tak cudnie barwna w swojej przerysowanej roli, że nie jestem w stanie tego opisać słowami. Zatem klip poniżej – jedyny sensowny jaki udało mi się odszukać, ale niestety nie oddaje całego komizmu (i nie ma napisów).

MBC na swoim kanale YT udostępniło kilka ciekawych klipów na zachętę. Przykładowo co się dzieję, jak wściekła matka zrobi się wściekła.

Ominęłam aktorów, którzy grają czarne charaktery. Dlatego, że mogłabym za wiele zdradzić, i nie wyróżniali się aż tak bardzo. Może za wyjątkiem Kim Hee Wona, który ma twarz bad-assa. Warto wspomnieć o k-popowych idolach w serialu: Baro z B1A4 wciela się w postać Hong Sang Tae, natomiast Lizzy z After School portretuje Wang Jung Hee. Oboje są ważni dla fabuły jako bardzo charakterystyczni uczniowie. Dodatkowo wspomnę cameo Kang Sung Mina, który odegrał role prokuratora, a wspominam bo był cudowny jako bardzo zły/szalony naukowiec wampir w dramie Blood (nie mogłam sobie odmówić).

Przyznam się, że oglądając Angry Mom miałam chwilę zwątpienia, ale to chyba był wynik mojego kilkumiesięcznego maratonu z k-dramami, bo od listopada, do kwietnia połykałam koreańskie seriale jeden za drugim (tak., przez 6 miesięcy nie robiłam nic innego w wolnych chwilach). I chociaż minęło już trochę czasu, to nadal jest to jedna z moich top dram, a nawet top seriali. Nie wiem, na ile Wściekła Matka oddaje koreańską rzeczywistości, ale pewnie jest w niej ziarenko prawdy. Jestem pod wrażeniem wielu warstw społeczno-politycznych poruszonych w dramie – możliwe, że moja chwila zwątpienia była spowodowana nie maratonem, ale ciężkością materiału, który dostałam. To chyba też pewien znak dojrzałości całego biznesu filmowego w Korei, bo nie jest to kolejna historia o Kopciuszku. Dlatego też myślę, że Angry Mom to dobra k-drama dla nie fanów – jeśli tylko jest się gotowym na nieco inny humor sytuacyjny. Serial ma świetnie rozplanowane zwroty akcji, trzyma w napięciu tam gdzie powinna i jednocześnie potrafi to napięcie rozładować komediowymi wstawkami. A jak wiadomo mało który serial na globalnej scenie telewizyjnej potrafi prawidłowo prowadzić akcję.

A na dokładkę ma niezła oprawę muzyczną. Tytułowa piosenka robi wrażenie; ALi ma cudowny głos.

 

PS. Pozwoliłam sobie powklejać odnośniki do stron aktorów na AsianWiki – to chyba najlepsze źródło informacji o dramach jakie znalazłam, bo viki.com nie zawsze daje mi to, co potrzebuję. To tak, żeby można było dopasować te wszystkie dziwne imiona do twarzy, i nie zwariować. Jednocześnie starałam się zachować pisownię w formacie „nazwisko_imię_imię”; AsianWiki dodaje myślnik miedzy imionami, ale to wygląda tak dziwnie, że nie potrafię przełknąć.

Reklamy

3 thoughts on “Angry Mom – nie takie k-dramy straszne

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s